(6772 S. K. m. 1)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: Davacı vekili, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, çalıştığı süre içerisinde ödenmesi gereken 6772 sayılı Yasadan kaynaklanan ilave tediye alacağının ödenmediğini, davalı şirketin %95 hissesinin dava dışı Eğirdir Belediyesine ait olup bu şirketin tüm çalışanlarının Eğirdir Belediyesinin çeşitli birimlerinde çalışmakta olduğunu belirterek ilave tediye alacağının tahsilini istemiştir.
Davalı vekili ise, süresinde yazılı cevap dilekçesi sunmamakla birlikte gerek sözlü gerekse bilirkişi raporundan sonar verdiği yazılı beyanlarında talebin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davacının emekli olması nedeniyle iş aktinin sona erdiğini, davacı feshinin haklı nedene dayandığını, ilave tediye alacağının ödenmediğini ve bunun ödenmesi gerektiği gerekçesiyle bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
Dosya içeriğine göre davacı işçiyle davalı işveren arasında ilave tediye alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanunla düzenlenmiştir. Kanunun 1 inci maddesinde, Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.
Buna göre;
A. İşveren kapsamı yönünden Devlete ve ona bağlı olmak üzere,
1. Genel, katma ve özel bütçeli daireler,
2. Sermayesi değişen kurumlar,
3. Sermayesinin yarısından fazlası Devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,
4. Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,
5. 3460 ve 3659 sayılı Kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı Devlete ait olan veya bu sermayeyle kurulan iktisadi Devlet kuruluşları,
3460 sayılı Yasa bugün itibariyle yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı Yasa ise, banka ve Devlet kurumlarında çalışan memurların aylıklarıyla ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu Yasanın 1 inci maddesinde, kapsama dahil kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.
Yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de Kanun kapsamına alınmıştır.
Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanununda, merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.
Sonuç itibariyle kapsam bakımından, Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetkiyle idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesiyle çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.
Somut olayda davacı, dava dışı Eğirdir Belediye Başkanlığıyla Sarıidris Belediye Başkanlığını temsilen belediye başkanlarının ortağı oldukları ve Eğirdir Belediyesi Hizmet Binasında faaliyet gösteren davalı şirkette çalışmış olup emeklilik nedeniyle ayrıldığı anlaşılmıştır.
6772 sayılı Yasanın 1 inci maddesinde belirtilen belediyeler ve bunlara bağlı teşekküller ibaresi kapsamında davalı tüzelkişiliğin özel hukuk tüzelkişiliği sıfatı bulunup bağlı teşekkül olarak değerlendirilemeyeceği açıktır.
Davalı şirket, belediyeye ait bağlı teşekkül olarak değerlendirilemeyeceği ve özel hukuk tüzelkişiliği bulunduğundan ve muvazaa iddiası ileri sürülmediğinden davacı işçi ilave tediye talep edemez.
İlave tediye alacağının reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 05.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)