(4857 S. K. m. 8)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: Davacı, davalı işyerinde 20.5.2005 tarihinden 30.6.2006 tarihine kadar çalıştığını, davalının iş akdini haksız yere kendisine suç isnat ederek sona erdirdiğini, ancak kendisinin ceza davasında beraat etiğini beyanla işe iadesini ve iş güvencesi tazminatlarının ödetilmesini istemiştir.
Davalı, davacının yanında SGK ya bildirilen süre olan Mart 2006 tarihinden 30.6.2006 tarihine kadar çalıştığını bu nedenle 6 aylık çalışması bulunmadığından işe iade davasının şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, davacının 20.5.2005 tarihinde işe girdiğini ispatlayamadığı, Kuruma bildirilen çalışma süresine göre 6 aylık dava şartının oluşmadığı gerekçesiyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiştir.
Davacının çalışma süresi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda, davacı davalı işyerinde 20.5.2005 tarihinden itibaren çalıştığını bildirmiş, davalı işyeri ise tevilli ikrarında davacının kendilerine tercüme yaptığını ve bunun karşılığı ücret ödediklerini ancak iş akdinin olmadığını beyan etmiştir. Bozma kararından sonra mahkemece yapılan araştırmaya göre, davacının offshore hesabına davalı tarafından 30.05.2005 tarihinden itibaren her ay aynı miktarda (1.100,00 TL )paranın düzenli olarak yatırıldığı sabittir. İş akdi ile çalışmayan ve sayfa başına ücret alan bir tercümanın her ay aynı ücreti hak edecek şekilde tercüme yaptığının kabulü hayatın olağan akışına aykırıdır. Ayrıca, davalı bu sabit ödemenin sebebini açıklayamamıştır. Bu durumda mahkemece davacının aksi kanıtlanamayan iddiasının doğru olduğu, 20.5.2005 tarihinde işe başladığının kabulü ile işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA peşin alınan temyiz harcının istek halinde, davacıya iadesine, 01.07.2013 tarihinde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy