(4857 S. K. m. 57)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği düşünüldü:
Karar: 1-) Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacı ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,
2-) Davacı vekili davacının davalı Bakanlığın asıl işverenliğinde çeşitli alt işverenler nezdinde çalışırken iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle sona erdiğini, ödenmeyen alacaklarının bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatıyla bazı işçilik alacaklarının davalıdan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı Bakanlık vekili bakanlığın asıl işveren olmayıp ihale makamı olduğunu, bakanlığa husumet yöneltilemeyeceğini, diğer iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkeme tarafından davacının davalı bakanlığın asıl işverenliğinde çeşitli alt işverenler nezdinde çalıştığı, iş sözleşmesinin emeklilik nedeni ile son bulduğu, bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının haftanın 6 günü günde 12 saat çalıştığını, ayda iki kez de 24 saat nöbet tuttuğunu iddia ederek fazla mesai ücreti istemiştir. Davalı bakanlık vekili davacının fazla mesai iddialarının yerinde olmadığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacının günde 12 saat çalıştığını beyan ederek iddiayı kısmen teyit etmişlerdir. Davalı tanığı ise 3 vardiyalı çalışmadan bahsetmiştir.
Bilirkişi davacı tanık beyanlarına göre davacının haftanın 6 günü günde 12 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme kullandığını kabul ederek haftalık 18 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesap etmiştir.
Davalı vekilinin sunduğu Adana 1. İş Mahkemesi'nin 2011/306 Esas sayılı davasında tanık olarak dinlenen aynı zamanda bu davada da tanık olarak beyanına başvurulan K. Ç. 2010 yılından itibaren 3 vardiyalı sisteme geçildiğini beyan etmiştir. Bu davada ise 12 saatlik çalışmadan söz etmiştir. Bu itibarla bu tanık yeniden dinlenerek beyanları arasındaki çelişki giderilmeli, diğer delillerle birlikte değerlendirilerek sonuca varılmalıdır.
3-) Davacı yararına kullandığı 20 günün mahsubu ile 292 gün üzerinden yıllık izin ücreti hüküm altına alınmıştır.
17 yıl gibi uzun bir süre çalışan işçinin hiç izin kullanmadan çalışması hayatın olağan akışına aykırı olduğundan davacının çalıştığı alt işverenlerden yıllık izin belgeleri istenmeli, davalı bakanlık vekilinin yargılamada talep ettiği ancak mahkemece karşılanmayan davacının isticvabı talebi karşılanarak davacının ne kadar izin kullandığı, kullanmadığı ne kadar yıllık izninin kaldığı sorulmalı ve diğer delillerle birlikte değerlendirilerek yıllık izin alacağı hakkında bir karar verilmelidir.
O halde davalı bakanlık vekilinin bu yönlere dair temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerle bozulmasına, temyiz harcının istenmesi halinde iadesine, 11.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy