(4857 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.
2- Davacı vekili, müvekkili davacının davalı Akbank A.Ş. Genel Müdürlüğü'nde istifa ettiği tarihe kadar önce müdür yardımcısı sonra müdür olarak çalıştığını, çalıştığı süre boyunca haftanın en az 2-3 günü fazla mesai yaptığını, hafta sonu çalışmalarının bulunduğunu, yıllık izin haklarının sadece bir kısmını kullandığını ve çalıştığı aylara ilişkin ikramiye alacaklarını alamadığını beyan ederek yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı banka, davacının müdür pozisyonunda çalıştığını, üst düzey yönetici olması nedeniyle mesaisini kendisinin ayarlayabilecek konumda olduğunu, fazla çalışmanın söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, dava sırasında yıllık izin alacağının davacının banka hesabına yatırılması nedeniyle izin alacağı kalmadığı, davacının üst düzey yönetici olarak bölüm müdürü unvanı ile yüksek ücretle çalışması nedeniyle mesai saatlerini ayarlayabileceğinden fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği, haftada 1 gün izin kullanması nedeniyle hafta tatiline ilişkin alacağı olmadığı gerekçeleriyle bu alacaklara ilişkin dava reddedilerek ikramiye alacağına ilişkin talep kabul edilmiştir.
İşyerinde üst düzey yönetici konumda çalışan işçi, görev ve sorumluluklarının gerektirdiği ücretinin ödenmesi durumunda, ayrıca fazla çalışma ücretine hak kazanamaz. Bununla birlikte üst düzey yönetici konumunda olan işçiye aynı yerde görev ve talimat veren bir başka yönetici ya da şirket ortağı bulunması halinde, işçinin çalışma gün ve saatlerini kendisinin belirlediğinden söz edilemeyeceğinden, yasal sınırlamaları aşan çalışmalar için fazla çalışma ücreti talep hakkı doğar. O halde üst düzey yönetici bakımından şirketin yöneticisi veya yönetim kurulu üyesi tarafından fazla çalışma yapması yönünde bir talimatın verilip verilmediğinin de araştırılması gerekir. İşyerinde yüksek ücret alarak görev yapan üst düzey yöneticiye işveren tarafından fazla çalışma yapması yönünde açık bir talimat verilmemişse, görevinin gereği gibi yerine getirilmesi noktasında kendisinin belirlediği çalışma saatleri sebebiyle fazla çalışma ücreti talep edemeyeceği kabul edilmelidir.
Davacının davalı kurumun genel müdürlüğü nezdinde kredi kartları satış bölümü müdür yardımcısı ve müdürü olarak çalıştığı hususunda bir anlaşmazlık bulunmamaktadır. Dosyadaki deliller ve tanık beyanlarıyla çalışanın üstünde çalışma şartlarını ve mesai saatlerini yönlendirebilecek konumda üst düzey yöneticiler de olduğu hususunda bir tereddüt bulunmamaktadır. Kaldı ki davalı işveren fazla mesai yaptırmadığına ilişkin iddiasını da doğrulayabilmiş değildir. Davacının mesaisini kendi insiyatifiyle ve tümüyle tek başına belirleyebilecek konumda bulunmadığı hususu göz ardı edilerek fazla mesaiye ilişkin talebinin reddi yönünde karar verilmiş olması yerinde görülmemiştir.
Yapılacak iş; bilirkişiden hesap raporu alınarak hesaplama yaptırıp çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.
Ayrıca çalışanın yıllık izne ilişkin hakedişlerinin parçalı olarak kendisine kullandırıldığı dönemlerde özellikle hafta tatili günlerinin bu hesaptan düşülmesi ve yıllık izin hesabının bu şekilde yapılması hususunun göz ardı edilmesi de isabetsizdir.
Mahkemece bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle bozulmasına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy