(1475 S. K. m. 14) (4857 S. K. m. 120) (4721 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: Davacı, davalıya ait işyerinde 24/07/2001 tarihinden itibaren şoför olarak çalışmaya başladığını, 1475 sayılı iş Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası 5. bendi uyarınca sigortalılık süresi ve prim gün sayısı yönünden hak etmiş olduğu kıdem tazminatını alabilmek için 28/09/2011 tarihinde işverene başvurduğunu ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını istemiştir.
Davalı, iş sözleşmesinin istifa ile sona erdiğini, davacının başka bir işyerinde çalışmak ve bu aşamada da tazminatını almak amacıyla prim ödeme gün sayısını doldurmuş olması nedeniyle işten ayrıldığını beyan ettiğini, ancak amacın başka bir işyerinde çalışmak olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, davacının davalı işyerinde 24/07/2001 - 28/09/2011 tarihleri arasında çalıştığı, 28/09/2011 tarihli dilekçesi ile 1475 sayılı iş Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrasının 5 numaralı bendi gereğince kıdem tazminatını talep ederek işten kendi isteği ile ayrıldığına dair beyanı ile iş sözleşmesini feshettiği, dava dışı.........Geri Dönüşüm San. Tic. Ltd. Şti. tarafından sunulan belgelere göre davacının 29/10/2011 tarihinde işe başlatıldığının bildirildiği, davacının iş akdini iddia ettiği şekilde yaşlılık aylığı almak için değil başka bir işyerinde çalışmak için feshettiği mevcut delillerle saptanmış olduğundan kıdem tazminatı talebine hak kazanmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.
iş sözleşmesinin işçi tarafından 1475 Sayılı Yasanın 14/1-5 bendi gereğince feshedilip feshedilmediği ve buna göre kıdem tazminatı hakkının doğup doğmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
4447 Sayılı Yasanın 45'inci maddesi ile 1475 Sayılı Yasanın 14'üncü maddesinin birinci fıkrasına (5) numaralı bent eklenmiştir. Anılan hükme göre, işçinin emeklilik konusunda yaş hariç diğer kriterleri yerine getirmesi halinde kendi isteği ile işten ayrılması imkanı tanınmıştır. Başka bir anlatımla, sigortalılık süresini ve pirim ödeme gün sayısını tamamlayan işçi, yaş koşulu sebebiyle emeklilik hakkını kazanamamış olsa da, anılan bent gerekçe gösterilmek suretiyle işyerinden ayrılabilecek ve kıdem tazminatına hak kazanabilecektir. Ancak, işçinin işyerinden ayrılmasının yaş hariç emekliliğe dair diğer kriterleri tamamlaması üzerine çalışmasını sonlandırması şeklinde gelişmesi ve bu durumu işverene bildirmesi gerekir.
Somut olayda, davacı yaş şartı dışındaki diğer emeklilik kriterlerini taşıdığı ve davalı işverene bu nedenle iş akdini sona erdirdiğini belirtmiştir. 1475 Sayılı Yasanın 14'üncü maddesinde prim ödeme gün sayısını ve sigortalılık süresini dolduran işçiye işinden bu nedenle ayrılması halinde kıdem tazminatının ödeneceğine ilişkin hüküm bulunmaktadır. Bu, işçiye yasa ile tanınmış bir hak olup işçinin işyerinden ayrıldıktan sonra başka bir işyerinde çalışması bu tazminatı almasına engel değildir. MK'nun 2. maddesinin somut olayda uygulanması olanağı bulunmamaktadır. Kıdem tazminatı isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.
O halde davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy