(4857 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün, süresi içinde Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 25.06.2013 günü belirlenen saatte temyiz eden davalı asil A. H. ve vekili Av. H. R. A. geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler incelendi, gereği görüşüldü:
Karar: 1- Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yapıp hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, kullanmadığı yılık izinlerinin bulunduğu iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili davacının devamsızlık yapması nedeni ile iş sözleşmesine haklı gerekçe ile son verildiğini, fazla mesai yaptığına dair iddialarının asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkeme tarafından hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarından yola çıkılarak fırın olan işyerinde günde 5 partide ortalama 1500 adet ekmek üretildiği, her partide hamurkar olan davacının ve yardımcısının hamur yapmasının 1,5-2 saat sürdüğü ve davacının fiilen 10 saat çalıştığı kabul edilerek 7 gün üzerinden hesaplanmak sureti ile haftalık 18 saat fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.
Davalı vekili davalıya ait iki adet fırın işyerinde toplam 1000-1500 adet ekmek üretildiğini, fırınlardan birindeki ekmek üretiminin 500'ün altına düşmesi nedeni ile kapandığını, işyerinde modern makinalarda üretim yapıldığını, davacının hamur yapmadığını, iki şubedeki toplam imalatı davacının yaptığının kabulü ile hesaplama yapılmasının hatalı olduğunu belirterek rapora itiraz etmiştir.
İtirazlar üzerine hazırlanan ek raporda davalı vekilinin itirazına konu ettiği hususları delillendirmemesi, üretilen ekmek sayısı, fırının teknik özellikleri, kapasitesi ve benzeri konularda bilgi ve belge bulunmaması nedeni ile itirazların yerinde olmadığı belirtilmiştir. Ek rapordan sonra davalı vekili mali müşavirden alınan ekmek üretimine ilişkin bir kısım belgeler sunarak aynı itirazlarını tekrar etmiştir. Ancak bu belgeler değerlendirilmemiştir.
Dosya kapsamına göre davalıya ait iki adet fırın işyeri bulunmaktadır. Davacı çalışmasının büyük bölümünü Hatay'daki fırında geçirmiştir. Fesih tarihinden birkaç ay önce ise Güzelyalı'daki şubede çalışmaya başlamıştır. Davalı vekili yeterli üretim ve satış olmaması nedeni ile Hatay'daki şubenin kapatıldığını savunmuş, fırınlarda yapılan üretime ilişkin belgeler sunmuştur. Hükme esas alınan raporda tanıkların beyan ettiği üretim miktarına göre hesaplama yapıldığına ve bu beyanlara itiraz edildiğine göre davalı vekilinin bu itirazı üzerinde durulmalıdır. Bu nedenle davacının çalıştığı işyerlerinde kaç işçinin çalıştığı, davacı ile aynı işi yapan kaç kişi bulunduğu, iş yerinin kapasitesi, teknik özellikleri, savunmada belirtildiği üzere makinalarla hamur yapılıp yapılmadığı, günlük üretim miktarı, sarfedilen un miktarı gibi hususlar belirlenmeli, bu amaçla muhasebe kayıtları da getirtilip mahallinde uzman bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalı, gerekirse ek hesap raporu alınmalı, davalı yararına oluşan kazanılmış hakları ihlal edilmeden dosya içindeki diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek sonuca varılmalıdır.
Mahkemece eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.
Kabule göre de; davacının ayda iki hafta tatilinde çalıştığı benimsendiğine göre davacı ayda iki hafta tatilinde dinlenmektedir. Nitekim davacı için ayda iki hafta tatilinde çalıştığı gerekçesi ile hafta tatili ücreti hesap edilmiştir. Bu durumda davacı için ayrıca hafta tatili ücreti hesap edilmesine rağmen fazla mesainin haftanın 7 günü üzerinden hesaplanması mükerrerliğine neden olmuştur. Ayda iki hafta için 7. günden fazla mesai süresine eklenecek süre sadece 2,5 saat olmalıdır.
O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı taraf yararına takdir olunan 990,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy