(765 S. K. m. 311)
Dava: 171 sayılı Kanuna aykırılık, zabıtaya mukavemet ve halkı suç işlemeye teşvikten sanık Ali'nin yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye dair (Giresun Asliye Mahkemesi)'nden verilen 06.12.1979 gün ve 379 esas, 378 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş ve şartı depo parası ile yerine getirilmiş olduğundan d ava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: 171 sayılı Yasanın 18. maddesinin iki fıkrasındaki hapis ve para cezalarının 1932 ve 2248 sayılı Yasalarla artırılması gerekirken eksik ceza saptanması ve 171 sayılı Yasanın 22. maddesinin ikinci fıkrası hükmü açıklığı karşısında olayda uygulama yeri bulunmayan TCK.'nun 258/1-3. maddesi ile ceza verilmesi karşı temyşiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak:
Sanığın 171 sayılı Toplantı ve Gösteri Yürüyüşü Hakkındaki Yasaya aykırı eylemi içinde direnmeyi de oluştaran davranışlardan başka kendisini yakalayan güvenlik görevlilerinin ellerinden kurtarmalara için çevredeki kişilerden yardım istemesinin yukarıda sözü edilen ve mahkumiyetiyle sonuçlanan eylemlerinin unsurları içinde kaldığı ve bağımsız bir suç teşkil etmeyeceği düşünülmeden TCK.nun 311. maddesi ile de hükümlülük kararı verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla ye rinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), depo parasının geri verilmesine 14.02.1980 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy