(765 S. K. m. 513)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık Sıddık'ın yapılan yargılanması sonunda, beraatine dair Çankırı Sulh Ceza Mahkemesi'nden verilen 31.5.1983 gün ve 647 esas, 185 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi C. Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 27.2.1984 günü daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: TCK.nun 513/2. maddesindeki suçun oluşması için el atılan yerin köy tüzel kişiliğinin malı olması veya öteden beri köylünün ortak yararlanmasına bırakılmış bulunması gerekir. Yasa maddesinde; mer'a, harman yeri, yol, sulak olarak sayılan yerlerin tahdidi olmadığı aksine gibi sözcüğü ile köyün benzer yerlerine tecavüzünde adı geçen madde ve fıkrasına göre suç teşkil edeceğinden, dava konusu yerin köylülerce ortaklaşa kullanılan köy boşluğu olduğu 3.11.1981 gün 102 sayılı Valilik men kararı ve mahkemece 22.4.1983 günü yapılan keşifte belirlendiğine göre, sanığın üzerine atılan suçun oluştuğu gözetilmeyerek mahkumiyeti yerine, anılan yerin köy yolu olarak değerlendirilemeyeceğinden bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 23.3.1984 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy