(765 S. K. m. 371)
Dava: Kasten ev yakmaktan sanık Sezgin'in yapılan yargılanması sonunda; TCK.nun 370, 51/1, 59, 81/1. maddeleri uyarınca 3 sene 3 ay 15 gün ağır hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair, (Ordu Ağır Ceza Mahkemesi)nden verilen 19.10.1992 gün ve 69 esas, 98 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan; dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 31.12.1992 günü Daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine. Ancak;
TCK.nun 2. kitab 7. bab 1. fasılda yer alan ve en son 23.6.1936 tarihinde yürürlüğe giren 3038 sayılı Kanunla değiştirilen kasten yangın çıkarma suçlarında öngörülen yaptırımların ağırlığı dikkate alınarak yakılan bina veya mahsulatın suç tarihindeki değerine göre uygulama yapılırken saptanan kıymet ve değere göre cezanın indirilmesini veya artırılmasını gerektiren durumlarda TCK.nun 522. maddesinden farklı bir yaklaşımla olaya bakılmasında zorunluluk bulunmaktadır. Zira, günün ekonomik koşullarına göre en basit bir gecekondu fiyatının 50-60 milyondan az olmadığı, normal bir apartman dairesinin boya ve badana işlerinin ancak 6-8 milyon liraya yaptırabilindiği bir dönemde kasten bina yakan bir sanığa TCK.nun 370. maddenin mi yoksa 371. maddenin mi tatbiki gerektiği konusunda eyleme uygun düşen ceza tayini ve bunun hakkaniyete uygun, adil olması ilkesi üzerinde titizlikle durulması gerekir.
Fiilin işleniş özelliğine, nedenine ve sanığın kişiliğine göre TCK.nun 371. maddesinde yazılı cezanın alt ve üst sınırları arasında bir ceza tayin ve takdir edilmesinin mümkün olduğu kuşkusuzdur.
Dairemizin, 27.1.1989 gün ve 1988/10129 esas ve 1989/640 karar sayılı ilamı ile 14.2.1990 gün ve 1989/11183 esas ve 1990/1488 karar sayılı ilamlarında da değinildiği gibi kasten bina yakmak suçlarında yakılan binanın suç tarihindeki raic değerinin tespitine ilişkin bilirkişi düşüncesinin uygulama yönünden değerlendirilmesi, yargılamayı yapan mahkemeye ait isede; Yukarıda değinilen düşüncelerin ışığında ülke genelinde uygulamada birlik ve süreklilik sağlamak amacı ile 1990 yılı için 20 milyon lirayı geçmeyen,
1991 yılı içinde 40 milyon lirayı geçmeyen,
1992 yılı içinde 60 milyon lirayı geçmeyen,
1993 yılı içinde 80 milyon lirayı geçmeyen değerlerin kıymetçe az sayılması Dairemizce ilke olarak benimsendiğinden, sanığın yaktığı binanın değerinin de 20 milyon lira olduğu tespit edilmekle suç tarihi nazar alındığında bu miktarın kıymetçe az ve TCK.nun 371. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeyerek yazılı şekilde 370. madde ile uygulama yapılarak sanığa fazla ceza tayin edilmiş olması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 26.1.1993 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy