(765 S. K. m. 513, 522)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık O.A.'nın yapılan yargılanması sonunda; TCK.nun 513/2, 522, 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri gereğince 180.000 lira ağır para cezasıyla hükümlülügüne dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 15.10.1991 gün ve 177 E. 232 K. sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan gereği düşünüldü:
Karar: Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
TCK.nun 2. Kitabının 10 bab, 6 ve 7. fasıllarında yer alan maddelere aykırı davranış suçlarından cürmün konusu olan suçun ve cürümden hasıl olan zararın suç işlendiği sırada ve zamandaki objektif değerinin CMUK.nun 66. maddesi uyarınca gerektiğinde bilirkişi düşüncesi alınıp ve yurttaki genel ekonomik koşullar paranın satın alma gücü, suçun işleniş özelliği de gözönünde tutularak TCK.nun 522. maddesinin uygulanması gerekli ise de Denetim ve uygulamada birliğin sağlanması bakımından dairemizce 1991 yılı için 1.000.000 liraya kadar değerler pek hafif, 1.000.000 liradan 3.000.000 liraya kadar hafif, 3.000.000 liradan 5.000.000 liraya kadar normal, 5.000.000 liradan yukarısı pek fahiş, 1992 yılı içinde 2.000.000 liraya kadar değerler pek hafif, 2.000.000 liradan 4.000.000 liraya kadar hafif, 4.000.000 liradan 7.000.000 liraya kadar normal ve 7.000.000 liradan yukarı değerler de pek fahiş olarak benimsendiği bu nedenle suça konu yerin değerinin 1991 yılının ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücüne göre pek hafif kabulü gerektiği gözetilmeden hafif olarak kabul edilerek sanığa fazla ceza tayini bozmayı gerektirmiş o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde gibi BOZULMASINA, 14.4.1992 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy