(6136 S.K. m. 13)
Dava: 6136 Sayılı kanuna aykırılıktan sanık M.Ö.'ın yapılan yargılanması sonunda; 6136 sayılı kanunun 13/2. maddesine muhalefetten beraetine, 6136 sayılı kanunun 13/1, TCK.nun 59, 81/2. maddeleri uyarınca 11 ay 20 gün hapis 155.555 lira ağır para cezasıyla hükümlülüğüne ve zoralıma dair (SİLİVRİ) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 6.10.1993 gün ve 172 eas, 481 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi C.Savcısı ve sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 14.4.1994 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan Cumhuriyet Savcısının sübuta ve takdire ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),
Sanık vekilinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyizine gelince;
Toplanan deliller karar yerinde tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturm sonuçlarına uygun bir biçimde niteliği tayin edilmiş cezayı azaltıcı neden takdir kılınmış 647 sayılı kanunun 4 ve 6. maddelerinin uygulanmaması için gösterilen gerekçe yasal ve dosya içeriğine uygun bulunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre aşağıda belirlenen bozma nedeni dışında verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;
11.7.1992 tarihli Resmi Gazetede yayınlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 3831 sayılı kanunla 6136 sayılı ateşli silahlar ve bıçaklarla ile diğer aletler hakkında kanuna eklenen geçici 8. madde ile getirilen lehe hkümlerin TCK.nun 2/2 maddesinde öngörülen ve eza Hukukunun ana kurallarından olan "sonradan yürürlüğe giren lehe kanunun geçmişe uygulanabilirliği " ilkesi uyarınca kesinleşmiş ve infazı yapılmış önceki mahkumiyet hükümlerinde uygulanmasının yasa gereği bulunmasına göre; Sanığın, 6136 sayılı kanunun 13/1 maddesine aykırılık suçuna ilişkin olup, bu suçun işleniş tarihinden önce infazı gerçekleştirilen ve elde edilmiş olması dolayısı ile suç aleti tabancanın zoralımını içeren sabıkasının tekkerrüre esas tutulamıyacağı gözetilmeden, yazılı biçimde cezanın TCK.nun 81/2 maddesi uyarınca artırılması,
Kanuna aykırı ve sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı isteme aykırı olarak (BOZULMASINA), 18.4.1994 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy