(647 S. K. m. 4, 6)
Dava: 6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık İ.K.'nın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve zoralıma dair Pendik 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nden verilen 30.11.1995 gün ve 640 esas, 1244 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığı'ndan tebliğname ile 28.1.1997 günü daireye gönderilmekle incelenip, gereği düşünüldü:
Karar: Özgürlüğü bağlayıcı ceza 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca paraya çevrilirken bir yılın 365 gün yerine, 360 gün olarak kabul edilmesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak:
1- 14.12.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3506 sayılı Yasanın 8. maddesiyle 647 sayılı Yasanın 6. maddesindeki ahlaki temayül kavramı kaldırıldığı ve suç işleme hususundaki eğiliminin değerlendirilmesi gerektiği hükme bağlanmış olduğu halde, yasadan çıkartılan ahlaki temayül kavramı esas alınarak ve sanık için kişiselleştirmeye gidilmeden, yasaya ve yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına uymayan nedenlerle ertelemeye yer olmadığına karar verilmesi,
2- Suç tarihindeki yasal düzenlemeye göre maddedeki temel ağır para cezasının fazla tayini.
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 05.03.1997 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy