(765 S. K. m. 513) (5237 S. K. m. 154)
Dava: Hakkı olmayan yere tecavüzden sanık Ahmet'in yapılan yargılanmaları sonunda; Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair ( Doğanşehir Sulh Ceza Mahkamesi )nden verilen 11.7.2000 gün ve 223 esas, 151 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi Üst ve Yerel C.Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 1.10.2001 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
Karar: Yerel C.Savcısı temyiz dilekçesini süresi içinde vermediğinden, temyiz
isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi oybirliği ile ( REDDİNE ),
Üst C.Savcısının temyiz istemine hasren yapılan incelemede;
Suça konu taşınmazın sanığa ait tapu kaydı sınırları içinde kaldığı ve kadimden beri yol olarak kullanılmayıp, 1987 yılında yapılan orman çalışmaları nedeniyle Orman idaresince geçici kullanım için açıldığının dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığının gözetilmemesi suretiyle sanığın beraatı yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 3.6.2002 gününde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy