(4806 S. K. m. 1) (765 S. K. m. 29, 30, 59, 72, 522) (5237 S. K. m. 61, 62, 145)
Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan sanık M. Karacan'ın yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ve ertelemeye dair Van Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.3.2003 gün ve 1111 esas, 290 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 12.11.2003 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
1- Sanığın, köy yolunun 20 m2'lik yerine gübre ya da moloz dökmekten ibaret eyleminde; taşınmazın aynına ne suretle tecavüz ettiği, eylemin zapt ve tasarruf amacıyla yapılıp yapılmadığı araştırılıp tartışılmadan, eksik soruşturma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,
2- Kabule göre de;
a) 4806 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK. nun 30. maddesinin 2. fıkrasındaki bir sözcüğünün bin olarak değiştirilmiş bulunması karşısında, sanığa para cezası tayin edilirken her aşamada bin lira küsurunun atılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Suça konu yerin suç tarihindeki değeri konusunda yerel bilirkişiden görüş alınarak, TCK. nun 522. maddesinin uygulanması olasılığının tartışmasız bırakılması,
c) TCK. nun 29. maddesi hükmüne aykırı olarak, hürriyeti bağlayıcı ceza paraya çevrilip, para cezaları TCK. nun 72. maddesi uyarınca içtima edildikten sonra, TCK. nun 59. maddesinin uygulanması suretiyle sonuçta sanığa fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.03.2005 gününde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy