(5395 S. K. m. 23) (6136 S. K. m. 13) (647 S. K. m. 6) (5271 S. K. m. 7)
Dava: Gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: 1- CMK.nun 7. maddesi hükmüne aykırı olarak, sanığın görevsiz mahkemece yapılan sorgusu ile yetinilerek hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
2- 5395 s. Çocuk Koruma Kanunu'nun, 19.12.2006 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 s. Kanun ile değişiklik yapılana kadar yürürlükte olan 23. maddesi nazara alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Uygulamaya göre de;
a- Sanık hakkında 6136 s. Kanunun 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hürriyeti bağlayıcı ceza yanında hükmolunan temel adli para cezasının 450 Türk Lirasından fazla olamayacağının gözetilmemesi,
b- 647 s. Kanunun 6. maddesi uyarınca sanığın geçmişteki hali suç işleme konusundaki eğilimi irdelenip gerekçe kişiselleştirilmeksizin, suç konusunun önem ve değeri, suçun işleniş biçimi gibi kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle anılan kanun hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
c- Lehe kanun uygulama talebi olmasına göre sanığa tayin edilen adli para cezasının taksitle ödenmesi gerekip gerekmediği hususunda karar verilmemesi,
Sonuç: Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istek gibi BOZULMASINA, 16.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy