Tebliğname No: 8 - 2013/244322
MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 23/12/2008
NUMARASI: 2007/263 (E) ve 2008/1152 (K)
SUÇ: Kötü muamele ve yardım veya bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeme
Gereği görüşülüp düşünüldü:
A- Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü veki- linin temyizi yönünden yapılan incelemede;
Kendilerine eziyet edildiği iddia olunan mağdurelerin kaldıkları özel bakım evinin davaya katılmak isteyen şikayetçi kurum ile bir ilgisinin bulunmaması, ba- kım evi denetleme yetkisiyle doğrudan doğruya suçtan zarar görmemesi nedeniyle Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğünün davaya müdahale hakkı bu- lunmadığı ve mahkeme tarafından müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hak- kı vermeyeceği cihetle; Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü vekilinin kurulan hükme ilişkin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
B- Sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik Cumhuri- yet Savcısı, sanık N.. S.. ile sanıklar Y.. Ü.. ve G.. A.. müdafiilerinin temyizi yönünden yapılan incelemede;
1- Katılan A.. A..'ın 06/03/2007 tarihli kolluk beyanında '.....annem M.. A..'a yapılan işkence eziyetler ve hakaretleri gördüm, iş yeri sorumlu müdürü ve iş ortağının annemin üzerine çıkmış olduğunu, N.. beyin anneme ağır hakaretlerde bulunduğunu.....'' şeklinde ve yine 28/06/2007 tarihli duruşmada ''..... olayı televizyonda bir programdan haber alıp gittim, annem M.. ile konuştum, bana huzurevinde kendisine eziyet edildiğini, dövülerek taşındıklarını, üzerine oturulduğunu, çeşitli sözlü ve fiili hakaret ve eziyetlere maruz kaldığını anlattı....'' şeklinde beyanda bulunduğu fakat görüntüler katılan tarafından izlendiğinde 02/04/2008 tarihli bilirkişi raporunda katılan A.. A..'ın ''görüntülerdeki yaşlı kadının annesi olmadığını söyleyip, annesini teşhis edemediğinin'' belirtilmesi ve sanık N.. C..'in Mahkemeye sunduğu havalesiz dilekçe içeriğinde görüntülerde M.. A..'ın bulunmadığını beyan etmesi karşısında; İddianamede ''karga tulumba odasına çıkarıp, yatağa atılan ve üzerine oturularak zorla ilaç verilmeye çalışılan ve kendisine hakaret edilen'' kişinin kim olduğu araştırılıp, emanetin 2007/1125 sırasına kayıtlı 6 adet personel ve huzurevinde kalanlara ait bilgilerin bulunduğu klasörler de incelenerek 03/04/2007 tarihli iddianame içeriğinde kendilerine eziyet yapıldığı iddia edilen mağdurların kimliklerinin kesin olarak belirlenmesi, meramını ifade edemeyecek derecede malûl olup olmadıkları saptanıp sonucuna göre mağdurlara CMK.nın 234/2. maddesi uyarınca baro tarafından re'sen vekil atanması, mağdurlardan ifade verebilecek durumda olanların dinlenmeleri, olay tarihinde A.. Huzurevinde kalan mağdurlar dışındaki yaşlı kişilerden ifade verebilecek durumda olanlar ile haber muhabiri Nilay isimli şahsın açık kimlik bilgileri belirlenerek tanık olarak dinlenmeleri, işyeri çalışanlarına ait kimlik bildirme belgesi formunda isimleri geçen yaşlı bakıcısı İ.. A.., doktor R.. S.. ve psikolog L.. A..'ın tanık olarak dinlenmeleri, sanıkların iddanamede belirtilen hukuka aykırı eylemlere maruz kaldığı iddia edilen her bir mağdura yönelik eylemlerinin ayrı ayrı belirlenmesi, haklarında 03/04/2007 tarihli iddianameyle 5 kez eziyet suçundan cezalandırılmaları talep edilen sanıklar N.. C.. ile G.. A..'ın her bir mağdura yönelik eylemlere ne şekilde iştirak ettikleri de tartışılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- Sabıkası bulunmayan sanıklar hakkında hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümleye göre, kişilik özellikleri ile duruşma- daki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususlarının irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde bir değerlen- dirme yapılmaması,
b- Sanıklar N.. C.. ve G.. A.. hakkında hükmedilen cezanın takdiren indirimine karar verilirken uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,
c- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 18. maddesinde yazılı zorla ça- lıştırma yasağı ve 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesinde, kamuya yararlı bir işte çalış- tırılma seçenek tedbirine karar verilmesi için sanığın gönüllü olması koşulu gözetilerek sanıkların rızası alındıktan sonra Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdür- lüğünce belirlenen yerlerde gönüllü çalışmaya karar verilebileceği nazara alınmadan, ya- zılı şekilde gönüllü olup olmadıkları sorulmaksızın hüküm kurulması,
d- Sanıklar hakkında TCK.nun 50/1-f maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde "kamu görevi gören bir insan hakları derneğinde" çalıştırılmalarına hükmolunması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı, sanık N.. S.. ile sanıklar Y.. Ü.. ve G.. A.. müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 04.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy