Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:
İşkence, ulusal hukukta olduğu gibi uluslararası sözleşmelerle de yasak- lanmıştır. T.C. Anayasası'nın 17. maddesinde herkesin, yaşama, maddi ve manevi varlığı- nı koruma ve geliştirme hakkına sahip olduğu belirtildikten sonra, "Kimseye işkence ve eziyet yapılamaz; kimse insan haysiyetiyle bağdaşmayan bir cezaya veya muameleye tâbi tutulamaz" denilmiştir.
Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 3. maddesi uyarınca; "Hiç kimse işkenceye, insanlık dışı yahut haysiyet kırıcı ceza veya muameleye tâbi tutulamaz." ve 15/2. maddesi gereğince de bu yasak olağanüstü durumlarda bile ortadan kaldırılamaz.
İnsan Hakları Evrensel Bildirgesinin 5. maddesi ile de, "hiç kimsenin iş- kenceye, zalimane, gayriinsani, haysiyet kırıcı cezalara veya muameleye tâbi tutulamaya- cağı" kabul edilmiştir. İşkence olarak, bir kişiye karşı insan onuru ile bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesi- ne, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. İşkence teşkil eden fiil- ler aslında kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyan fiillerdir. Ancak bu fiiller ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Bir süreç içinde süreklilik arz eder bir tarzda işlenen işkencenin en önemli özelliği, kişinin psikolojisi, ruh sağlığı, algılama ve irade yeteneği üzerindeki tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, işkencenin bu kapsamda işlenen fiiline nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir. (TCK.94. Madde gerekçesi)
Somut olayda; jandarma görevlisi olan sanığın bir suç nedeniyle yakala- nan şikayetçiye önce suçunu söyletmek amacıyla tokat atması, akabinde de Jandar Kara- kolunda falakaya yatırarak ayaklarının altına copla vurması, belli bir süreç içerisinde sü- reklilik gösteren ve dolayısıyla sistematik bir şekilde işlenen, insan onuru ile bağdaşma- yan, mağdurun bedensel ve özellikle ruhsal yönden acı çekmesine neden olan, algılama ve irade yeteneğini ve buna bağlı olarak da hiçbir şekilde etkilenmeden, özgür iradesiyle ifa- de vermesini etkileyen, aşağılanmasına yol açan davranışlar olup işkence suçunun oluştu- ğu gözetilmeden yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uya- rınca kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 26.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.