Tebliğname No: 8 - 2012/125893
MAHKEMESİ : Siirt Ağır Ceza Mahkemesi
TARİHİ: 18/01/2012
NUMARASI: 2011/81 (E) ve 2012/14 (K)
SUÇ: Parada sahtecilik
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık H.. Ö..'nın temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığa 07.03.2012 tarihinde eski adresine Tebligat Kanununun 21. mad- desine göre tebligat yapılmış ise de; temyiz dilekçesinin ekinde sunmuş olduğu muhtar- lıktan alınan belgede sanığın 30.11.2011 tarihinde adresini değiştirdiğinin anlaşılması karşısında temyizin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;
Oluşa, dosya kapsamına göre mahkemenin delilleri takdir ve değerlendir- mesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) no'lu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Uygulamaya konu TCK.nun 197/1. maddesinde hapis cezasının yanın- da adli para cezası da öngörülmesine karşın adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
2- Adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında, 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakıl- ması hususunda, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi ve TCK.nun 51. maddesi uyarınca suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyip işlemeyeceğine göre cezanın ertelenip ertelenmeyeceği hususlarında değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden ''şartları oluşmadığından'' şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
3- Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
4- Adli emanetin 2011/36 sırasında kayıtlı suça konu sahte paraların akı- beti hakkında bir karar verilmemesi,
II- Sanık S.. E..'in temyizinin incelenmesinde ise;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Oluşa ve dosya kapsamına göre sahteliğini bilerek aldığı parayı bilerek tedavüle koyan sanığın eyleminin TCK.nun 197/1. madde ve fıkrasında belirtilen sahte parayı tedavüle koyma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, 2. fıkra uyarınca hüküm kurulması,
2- Hükmün gerekçesinde sanığın eylemi sahteliğini bilmeden kabul ettiği paraları bu niteliğini bilerek tedavüle koyma kabul edilerek TCK.nun 197/3. madde ve fıkrasındaki suçu oluşturduğu belirtilmesine karşın, hükmün esasını oluşturan ve tefhimle geçerlik kazanan kısa kararda sanığın TCK.nun 197/2. madde ve fıkrası uyarınca cezalandırılması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,
3- Uygulama maddesi olan TCK.nun 197/2. maddesinde hapis cezasının yanında adli para cezası da öngörülmesine karşın adli para cezasına hükmedilmemesi suretiyle eksik ceza tayini,
4- Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına karar verilmemesi,
5- Adli emanetin 2011/36 sırasında kayıtlı suça konu sahte paraların akıbeti hakkında bir karar verilmemesi,
Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı itibarıyla sanıkların kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.