MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük
Sanık ... hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve resmi belgede sahtecilik suçlarından hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sahte banka veya kredi kartı üretme veya kabul etme suçunun mağdurunun, kredi ya da banka kartı üreten banka veya finans kuruluşu olması nedeniyle kartların ait olduğu banka sayısınca TCK.nun 245/2. madde ve fıkrasında düzenlenen suçu oluşturacağı cihetle;
Somut olayda; sanıklardan ...'ta 3 farklı bankaya ait 4 adet, sanık ...'da 2 farklı bankaya ait 2 kopyalanmış kart ele geçirilmesine, karşın tek suçtan hüküm kurulması ve ... hakkında TCK.nun 245/2. madde ve fıkrası uyarınca kurulan hükümde yasal gerekçe gösterilerek teşdiden ceza tayin edildiği belirtildiği halde, adli para cezasının alt sınırdan tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık ...'ın lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkin talebi bulunmadığı ve sonuç ceza sanık lehine olduğundan tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve
takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre C.Savcısı ve sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.