MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, suçların sabit olmadığına ve cezaların ertelenmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 09.04.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE:
Sanık ... hakkında, ruhsatsız tabanca taşımak, korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde silahla ateş etmek ve alkol veya uyuşturucu etkisi altındayken araç kullanma suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c, 179/3. maddelerinden cezalandırılması için dava açılmıştır.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 taksitte ödenmesine; 5237 sayılı TCK.nun 179/3-2, 62, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 10 taksitte ödenmesine; 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62/1, 50/1-a, 52/3-4, 54. maddeleri uyarınca 500,00 TL ve hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 20 taksitte ödenmesine, zoralıma, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin adli sicil kaydı gerekçe gösterilerek de sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararı, süresi içerisinde sanık tara- fından temyiz edilmiştir.
6136 sayılı Yasaya aykırılık, korku, kaygı veya panik yaratacak şekilde silahla ateş etmek ve alkol veya uyuşturucu etkisi altındayken araç kullanma suçlarından kurulan hükümlerin, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;
Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değerlendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşullarının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.
Somut olayda da; öncelikle adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında önceden verilen hükmün açıklan- masının geri bırakılması kararının CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında; sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin önceki karara dayanmayan kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılarak sonucuna göre CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 09.04.2015
Full & Egal Universal Law Academy