MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve yaralama
HÜKÜM: -Sanık .... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından hükümlülük
-Sanık .... hakkında yaralama suçundan CMK.nun 213/5. madde ve fıkrası gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği sanık .... hak- kında ...'e yönelik kasten yaralama suçundan açılmış bir dava ve verilmiş bir hüküm bulumadığından, gereğinin mahallinde takdiri mümkün görülmüştür.
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre aralarında çıkan tartışma sonrası sanık ...'in, mağdur sanık ...'nın işyerine ateş etmesi eyleminin TCK.nun 106/2-a maddesine uyan silahla tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığının tartı- şılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, suçların sabit olma dığına, eksik inceleme ile karar verildiğine ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde ya zılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hüküm- lerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 23.03.2015 gününde genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme suçundan oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.
KISMEN KARŞI DÜŞÜNCE:Sanık ... hakkında, ruh- satsız tabanca taşımak ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçlarından 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c maddelerinden cezalandırılması için dava açılmıştır.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın 6136 sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 52. maddelerinden 1 yıl 6 ay hapis ve 800,00 TL adli para cezası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 170/1-c maddesinden 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararları, süresi içerisinde sanık savun- manı tarafından temyiz edilmiştir.
Sanık hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla
ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün vasıf yönünden bozulması gere kirken onanmasına karar verilmesi yerinde değildir. Şöyle ki;
Sanık ...’in aralarındaki tartışma sonrası mağdur sanık ...’nın işyerine ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerel mahkemece suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etmek suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı tutularak, vasıf yönünden bozulması yerine, yerel mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararının düzeltilerek onanması yönündeki sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 23.03.2015