Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede ve parada sahtecilik ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : -Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından beraat;
-Sanık ... hakkında parada ve resmi belgede sahtecilik ile banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarından hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- TCK.nun 245/2-3. maddelerinde tanımlanan suçlardan zarar görenin sahte oluşturulan banka veya kredi kartı hesaplarıyla ilişkilendirilen banka ya da finans kuruluşları olacağı, sanıklardan ...'ın üzerinde ele geçirilen sahte paradan açılan davada şikayetçinin suçtan doğrudan zarar gören durumunda bulunmadığı, resmi belgede sahtecilik suçunun mağdurunun ise ...ve .../... doğumlu ... olması nedeniyle şikayetçinin bu davadan da doğrudan zarar gören olmadığı anlaşıldığından; sanıklar hakkında açılan davalara suçtan doğrudan zarar görmeyen şikayetçi ...'in katılma hakkı bulunmadığından ve buna rağmen verilen katılma kararı da hükümleri temyiz etme hakkı vermeyeceğinden; şikayetçi vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),
II- Sanık ... hakkında mağdur ... ile katılan Fortisbanka yönelik banka veya kredi kartının kötüye kullanılması, mağdur ... ve ...'e karşı resmi belgede sahtecilik ve parada sahtecilik suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında banka veya kredi kartının köyüye kullanılması ve parada sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerde, TCK.nun 245/3 ve 197/1. maddeleri uyarınca tayin olunan hapis cezaları yanında adli para cezalarına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, 4119xxxxxxxx2858 no'lu kredi kartının dosyada delil olarak saklanması konusunda mahkemece bir karar verilmesi ve yakalandığında üzerinde ele geçirilen ve davaya konu edilmeyen kredi kartları hakkında gereğinin mahallinde takdiri mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, yerinde görül- meyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
5237 sayılı TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıve- rilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden TCK. nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine “TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),
III- Sanık ... hakkında mağdur ...na yönelik banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:
1- Suça konu kredi kartının mağdur banka tarafından çıkartılıp kurye şirketi tarafından teslim edildiği sırada yakalanan sanığın eyleminin TCK.nun 245/2. madde ve fıkrasında yazılı suçu oluşturduğu gözetilmeden TCK.nun 245/3, 35. madde ve fıkraları uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- TCK.nun 245/3. maddesi uyarınca tayin olunan hapis cezası yanında adli para cezasına hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
b- 5237 sayılı TCK. nun 53/3. madde ve fıkrası uyarınca sanığın yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salı- verilmesine kadar kısıtlama uygulanabilecek iken, kendi altsoyu dışındakiler üzerindeki yetkilerini de kapsayacak şekilde uygulama yapılması,
c- Suça konu kredi kartının akibeti hakkında bir karar verilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 ve 326/son. maddeleri gereğince (BOZULMASINA), 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy