MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Göçmen kaçaklığı
HÜKÜM : Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate göre dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zafiyete düşmeden hükmün açıklan masının geri bırakılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin takdirinde bir isabet- sizlik görülmediğinden, tebliğnamede yer alan bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın eylemine uyan TCK.nun 79/1-b maddesi yerine, 79/1-a maddesi ile hüküm kurul ması ceza miktarı değişmediğinden sonuca etkili görülmemiş; sanık hakkında TCK.nun 79/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulurken hürriyeti bağlayıcı ceza yanında adli para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulama- sına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müda fiinin, suçun sabit olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve cezanın teşdiden belirlenmemesi gerektiğine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün (ONANMASINA), 24.03.2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
KARŞI DÜŞÜNCE: Sanık ... hakkında, göçmen
kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı TCK.nun 79/1-a maddesinden cezalandırılması için dava açılmıştır.
Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 79/1-a, 35, 62/1, 50/1-a, 3, 52/4, 63. maddeleri uyarınca hapis cezasından çevrilme 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının 6 taksitte ödenmesine ve mahsuba, sabıkası olduğundan bahisle sanık hakkında CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiştir.
Mahkemenin mahkumiyete ilişkin kararı, süresi içerisinde sanık ve savunmanı tarafından temyiz edilmiştir.
Göçmen kaçakçılığı suçundan kurulan hükmün, sanık tarafından temyizi üzerine sayın çoğunluğun onamaya ilişkin kararı yerinde değildir. Şöyle ki;
Ceza Genel Kurulunun 01.06.2010 gün ve 96/134 sayılı kararında da belirtildiği üzere koşullu bir düşme nedeni oluşturan "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" müessesesi, (mahkumiyet, suç niteliği ve ceza miktarına ilişkin) objektif koşulların varlığı halinde mahkemece, diğer kişiselleştirme hükümlerinden önce değer lendirilerek, uygulanması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde öncelikle uygulanacak, koşullarının bulunmadığı veya uygulanmaması yönünde kanaate ulaşıldığı takdirde ise, cezanın kişiselleştirilmesine ilişkin diğer hükümler değerlendirilecektir.
Somut olayda da; öncelikle adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle kesinleşmiş mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, suç tarihinden sonra kesinleşen mahkumiyetlerinin CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği dikkate alındığında; sanığın, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususu yasal gerekçe ile tartışılarak sonucuna göre CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekçesiyle bozulması yerine, yerel mahkemenin usul ve yasaya uygun olmayan kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum. 24.03.2015
Full & Egal Universal Law Academy