İhbarname No: KYB - 2015/246032
Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama suçundan sanık F.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 228/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 100,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 17.02.2012 tarihli ve 2011/1134 esas, 2012/240 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasına, 5237 sayılı Kanun'un 228/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1 ay hapis ve 100,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin (İZMİR) 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 05.06.2014 tarihli ve 2014/474 esas, 2014/529 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre:
1- İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesince duruşma açılarak sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/11. fıkrasında yer alan “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelen- mesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir.” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, mahkemece sanığın celp edilmesi, varsa diyecekleri sorulup, anılan fıkra uyarınca değerlendirme yapıldıktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, savunma hakkını kısıtlayacak biçimde yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- Evvelce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl
veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.06.2015 gün ve 42982 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2015 gün ve KYB/2015-246032 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 17.02.2012 tarihli karar ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verilen hükümlünün, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine duruşma günü belirlenip, hükümlüye usulüne uygun olarak duruşma günü bildirilmiş olmasına karşın, hükümlünün duruşmaya gelmediğinin anlaşılması karşısında, daha önce sorgusu yapılıp delillerin toplanmış olması nedeniyle savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından ihbarnamede yer alan 1 no'lu istemin oybirliğiyle ( REDDİNE),
2-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan hükümlü hak- kında, 5237 sayılı TCK.nun 228/1 maddesi uyarınca hükmedilen 1 ay hapis cezasının, TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca, TCK.nun 50/1. maddesinde belirtilen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden İzmir 10. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.06.2014 gün ve 2014/474 esas, 2014/529 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), hü- kümlü hakkında 5237 sayılı TCK.nun 228/1 maddesi uyarınca tayin edilen 1 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK.nun 50/3. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı yasanın 50/1. maddesi uyarınca suçlunun kişiliği, şahsi ve ekonomik durumu gözetilerek, TCK.nun 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den 600 TL adli para cezasına çevrilmesine, adli para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı yasanın 106/3 maddesi uyarınca işlem
yapılmasına, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 05.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.