MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Parada sahtecilik
HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın kovuşturma aşamasında bildirdiği daha önceden tebligat yapılmayan adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği hukuken geçerli bulunmadığı ve öğrenme üzerine yapılan temyiz süresinde kabul edilerek temyiz isteminin süresi içinde yapılmadığından reddine yönelik ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;
1CGK.nun 06.10.2009 gün ve 2009/8-124 esas, 2009/224 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın alışveriş karışılığı bir adet sahte 200 EURO verdiği gözetildiğinde, yasal gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik yok ise de, hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesi gözardı edilerek TCK.nun 3 ve 61. maddelerine aykırı olarak temel cezanın alt sınırın çok üzerinde tayin edilmesi,
2Hükümden sonra, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile bir kısım ibareleri iptal edilerek, 24.11.2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanıp yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesindeki değişikliklerin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.