Sahte parayı bilerek piyasaya sürmek suçundan sanık ... İşlek’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 197/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 1.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2013 tarihli ve 2012/255 esas, 2013/247 sayılı kararının infazı sırasında, hükümlünün talebi üzerine,...Cumhuriyet Başsavcılığının 28.01.2015 ve 05.06.2015 tarihli kararları ile 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 17. maddesi uyarınca 5’er ay olmak üzere toplam 10 ay hükümlünün infazının ertelendiği, erteleme süresi sonunda teslim olmaması sebebiyle 1.000,00 Türk Lirası teminatın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 115/2. maddesi gereğince Devlet hazinesine gelir kaydedilmesi talebinin, teminat hususunda mahkemelerince verilmiş bir karar bulunmadığından bahisle reddine ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/936 değişik iş sayılı kararına yönelik itirazın keza reddine dair...10. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.01.2016 tarihli ve 2016/41 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya ile ilgili olarak;
Benzer bir olaya ilişkin, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 25.06.2015 tarihli ve 2014/18231 esas, 2015/27537 sayılı ilamında belirtildiği üzere, 31.01.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6411 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 17/1. maddesinde yer alan "Kasten işlenen suçlarda üç yıl, taksirle işlenen suçlarda ise beş yıl veya daha az süreli hapis cezalarının infazı, çağrı üzerine gelen hükümlünün istemi üzerine, Cumhuriyet Başsavcılığınca ertelenebilir.", aynı maddenin 5. fıkrasında yer alan "Erteleme isteminin kabulü, güvence gösterilmesine veya diğer bir şarta bağlanabilir.", 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 113/1-a maddesinde yer alan "Şüpheli veya sanık tarafından gösterilecek güvence, aşağıda yazılı hususların yerine getirilmesini sağlar: a) Şüpheli veya sanığın bütün usul işlemlerinde, hükmün infazında veya altına alınabileceği diğer yükümlülükleri yerine getirmek üzere hazır bulunması.", aynı maddenin 2. fıkrasında yer alan "Şüpheli veya sanığı güvence göstermeye zorunlu kılan kararda, güvencenin karşıladığı kısımlar ayrı ayrı gösterilir." ve aynı Kanun'un 115. maddesinde yer alan "(1) Hükümlü, 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde yazılı bütün yüküm- lülükleri yerine getirmiş ise güvencenin 113 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendini karşılayan ve aynı maddenin ikinci fıkrasına göre verilecek kararda belirtilen kısmı kendisine geri verilir. (2) Güvencenin, suç mağduruna veya nafaka alacaklısına verilmemiş olan ikinci kısmı, kovuşturmaya yer olmadığı veya beraat kararları verildiğinde de şüpheli veya sanığa geri verilir. Aksi hâlde, geçerli mazereti dışında, güvence Devlet Hazinesine gelir yazılır." şeklindeki düzenlemeler karşısında, erteleme süresi sonunda gelip teslim olmayarak yükümlülüğünü yerine getirmeyen sanığın ödediği güvencenin Devlet Hazinesine gelir yazılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilerek, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 22.04.2016 gün ve 1487 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.05.2016 gün ve KYB/2016-191517 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Kanun Yararına Bozma isteminin içeriğine ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na 6572 sayılı Kanun'un 27. maddesi ile eklenen Geçici 14. madde uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu'nca hazırlanan ve 26.02.2016 tarih ve 29636 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 12.02.2016 tarih ve 2016/1 sayılı işbölümü kararının ortak hükümler bölümünün 5. maddesine göre, infazla ilgili diğer uyuşmazlıklardan kaynaklanan kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek (1.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin (GÖREVSİZLİĞİNE), dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 20.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.