(5237 S. K. m. 52) (5275 S. K. m. 106)
Dava ve Karar: Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık hakkında kasten yaralamaya suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
II- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, yerinde görülmeyen diğer itirazlarının reddine, ancak;
Adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanunla değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alındığında hüküm fıkrasında TCK.nun 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,
Kanuna aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. bölümünde yer alan ve ödenmeyen adli para cezasının 5237 sayılı T.C.Knun 52/4. maddesi gereğince hapse çevrilmesine ve 6. bölümde yer alan ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrilmesine ibarelerinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2017 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy