MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: 13/11/2013 tarihli hükümde;
-Sanıklar ..., haklarında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan mahkumiyet,
-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet,
-Sanıklar ...,ve ... haklarında görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
-18/06/2014 tarihli ek kararda sanık ...'ın temyiz isteminin reddi,
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık ... hakkında görevi kötüye kullanma suçundan dava açılmış olmasına rağmen mahkemece bir hüküm verilmemiş ise de, dava zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde karar verilebileceği mümkün görülmüştür.
1- Sanıklar ..., hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;
5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısı ve sanıklar ..., 'nun temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2- Sanık ... hakkında verilen 30.06.2014 tarihli kararda, yasa yoluna başvuruda, sürenin hangi tarihten başlayacağı belirtilmediğinden, eski hale getirme istemi yerinde görülerek 30.06.3014 tarihli ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Sanık hakkında verilen gerekçeli kararın 24.12.2013 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca usulüne uygun tebliğ edildiği anlaşıldığından, yasal süre geçtikten sonra yapılan temyiz isteminin CMK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, mahkemece süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan temyiz isteminin reddine ilişkin 18.06.2014 tarihli ek kararın ONANMASINA,
3- Sanıklar ..., hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Sanıklar ..., . hakkında tekerrüre esas alınan ilamların kararda gösterilmemesi, bu hususun infaz aşamasında gözetilebilecek olması nedeniyle bozma nedeni yapılmamıştır.
Emanette kayıtlı suça konu cep telefonu, CD'ler, resimler ve alınan biyolojik numunelerin akıbeti hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.
Cezaevinin B11 koğuşunda kalmakta olan sanık ... tarafından cezaevine sokulan cep telefonunun, cezaevi içerisinde sanık ... tarafından koğuşlar arasında el değiştirilerek kullanılması şeklinde gerçekleşen olayda, bu telefonun sanık ... ile aynı koğuşta kalan ...,; C11 koğuşunda ise sanıklar ..., ..., ... ve ... tarafından kullanıldığının iletişimin tespiti, tanık ifadeleri ve sanıkların ikrarları ile sabit olduğu, bu itibarla suça konu telefonun koğuşta kaldığı ve sanıklar tarafından kullanılabilir olduğu süre içerisinde, telefonla görüşme yapan her bir sanığın eyleminin TCK.nun 297/1 maddesinde yer alan bu suçun seçimlik hareketi olarak öngörülen "bulundurma" şeklinde gerçekleştiği kabul olunan olaya ilişkin mahkemenin değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıklar ..., ...'nın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
4- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;
Tüm dosya içeriğinden, sanık ...'ın, hükmü temyiz etmeyen sanık ... ile birlikte hareket etmek suretiyle, mağdur ...'i, koğuşun yatakhane kısmında darp etmesi sırasında, sanık ...'ın, koğuşun bahçe kapısını tutmak suretiyle sanık ...'nın içeriye girmesini engellemesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın amacının ...'nın, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakmaya yönelik olmayıp, ...'in darp edilmesine mani olmamasını sağlamak için kendi bulunduğu kısma girmesini önlemeye yönelik olduğundan, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında atılı suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.