MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: 6136 sayılı Yasaya aykırılık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın, yokluğunda verilen gerekçeli kararın kendisine tebliğ işleminin geçersiz olduğunu savunarak temyiz isteminde bulunduğu, ancak eski hale getirme talebini değerlendirip karar verme yetkisinin CMK.nun 42/1. maddesine göre Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemece kurulan eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine dair ek kararlar ile bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Yokluğunda verilen hükmün, sanığın en son geçerli tebligat adresine ve MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine uygun şekilde yapıldığı ve UYAP üzerinden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanığın cezaevinde bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları bulunmayan eski hale getirme isteğinin REDDİ ile 12.05.2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 27.04.2015 günü temyiz eden sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.