MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM: Hükümlülük
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hakkında Kayseri 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/58 E. 2013/3 K. sayılı kararıyla verilen 2000 TL adli para cezasından çevrilen 100 gün hapis cezasının infazı sırasında, cezası şartla tahliye tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak tahliye edilen, ancak bilahare hakkındaki bu karar kaldırılıp kapalı ceza infaz kurumuna iadesine karar verilen sanığın, kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair kararı 12/06/2013 tarihinde tebellüğ ettikten sonra 5275 sayılı Kanunun 105/A-8 maddesinde öngörülen 2 günlük teslim süresinin dolmasından önce 13/06/2013 tarihinde sözkonusu 2000 TL adli para cezasını ödediğini beyan ettiği ve buna dair tahsilat fişini ibraz etmekle, bu durumun tahakkuku halinde 5275 sayılı Kanunun 106/8 maddesi gereğince sanık hakkındaki hapis cezası düşmesi sebebiyle kapalı ceza infaz kurumuna iadesine dair karar gereğince teslim olmasına gerek kalmayacağı ve unsurları oluşmayan müsnet suçtan beraatine karar verilmesi gerekeceği açık olduğundan, sanığın savunmasının araştırılıp sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm verilmesi,
Oluşa ve Kabule göre de;
1- Suç tarihinin yanlış gösterilmesi,
2- Sanık hakkında TCK.nun 292/1. maddesi uyarınca uygulama yapılırken bu hükme yollama yapan 5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesinin gösterilmemesi,
3- Etkin pişmanlıktan ceza indirimi uygulanırken uygulama maddesi olan TCK.nun 293/1 maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
4- Hüküm sanığın yüzüne karşı verilmiş olmasına rağmen, yokluğunda karar verildiğinin yazılmış olması,
5- 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinde 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklik karşısında, infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde sanık hakkındaki adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.