MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM: Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesine göre hükümlü olan fail hakkında TCK.nun 292. maddesinin uygulanabilmesi için denetimli serbestlik müdürlüğüne müracaat etmesi gereken sürenin bitiminden itibaren iki gün geçmiş olmasına rağmen müracaat etmemesi ya da kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesine rağmen iki gün içinde en yakın Cumhuriyet Başsavcılığına teslim olmaması gerekir.
Kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilebilmesinin koşulları aynı Kanunun 105/A-6. maddesinde düzenlenmiştir. Adli para cezalarının infazını düzenleyen aynı Kanunun 106. maddesinde 18.06.2014 tarihinde kabul edilen 6545 sayılı Yasadan önce, ödeme emrinin tebliğine rağmen adli para cezasının ödenmemesi üzerine hapis cezasına çevrileceği ve hapis cezası olarak infaz edileceği hükme bağlanmışken 6545 sayılı Yasa ile ödeme emrinin tebliğine rağmen ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ancak öncelikle 2 saat çalışması karşılığı 1 gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği bu şekilde uygulanacak programa ve görevlilerin uyarı ve önerilerine uymaması halinde çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmının tamamının açık cezaevinde yerine getirileceği belirtilmiştir. Sonuç olarak 6545 sayılı Kanun adli para cezasının infazının yöntemini değiştirmiş ve bu yöntemlere uyulmaması halinde hapis cezası olarak açık ceza infaz kurumunda infazın tamamlanacağını öngörmüştür.
TCK.nun 7/3. maddesine göre, infaz kanunlarındaki yapılan değişikliklerin derhal, ancak erteleme, koşullu, salıverme ve tekerrüre ilişkin olarak lehe olan değişikliklerin her zaman uygulanacağı hususunda kuşku yoktur. Bu durumda infaz hakimliği somut olayda devam eden infaz yönünden 6545 sayılı Yasa ile getirilen hükümleri uygulamak zorundadır. Bu uygulamanın zorunlu hukuki sonucu ise hükümlü hakkında daha önce verilen kapalı ceza infaz kurumuna iade kararının kaldırılmasıdır.
Bu düzenlemeler karşısında; TCK.nun 292. maddesine atıf yapan ve suçun unsurlarını düzenleyen 5275 sayılı Kanunun 105/A-8. maddesinde belirtilen “kapalı ceza infaz kurumuna iade kararı verilmesi” unsurunun somut olayda gerçekleşmesi olanaksız hale gelmekle mahkemenin vermiş olduğu beraat kararında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, Cumhuriyet Savcısının suçun unsurlarının oluştuğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.