Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan sanık ...’un 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177/1, 62/1-2 ve 52/2. maddeleri gereğince 500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve mala zarar verme suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1-2 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2017 tarihli ve 2015/984 esas, 2017/169 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre;
Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçu yönünden yapılan incelemede; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12. maddesi ile TCK'nın 75. maddesinde yapılan değişiklik sonucu 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 177/1. maddesinde tanımlanan eylemin önödeme kapsamına alınması nedeniyle, önödeme işlemleri yapılmadan karar verilmesinde,
Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 34. maddesi ile üçüncü fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresi madde metninden çıkartılarak, yargılama konusu mala zarar verme suçu gibi etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen şikayete tabi suçların uzlaştırma kapsamına alındığı, bahse konu kanun değişikliğinin karar tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında Mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 20.10.2017 gün ve 6826 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.10.2017 gün ve KYB/2017-59779 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, hükümlü ...'ın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
2- Hüküm tarihinden önce 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 12. madde ile değişik 5237 sayılı TCK.nun 75. maddesi uyarınca hükümlü ...'a yüklenen hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçunun temas ettiği, TCK.nun 177/1. maddesinde düzenlenen suçun ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak, mahkemece hükümlüye usulüne uygun şekilde ön ödeme ihtarı yapılıp sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 08.02.2017 tarih, 2015/984 esas ve 2017/169 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy