MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hakaret, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde yer alan, “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez” şeklindeki düzenleme nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 125/1. maddelerinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, verilen hapis cezalarının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış olup,
Hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nun 253/1 ve 254. maddelerinde yapılan değişikliğe göre, TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınması ve mala zarar verme ve TCK.nun 125/1. maddesinde düzenlenen hakaret suçlarına ilişkin uzlaşma teklifinin yapılmamış olması karşısında; uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy