MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İftira
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
5271 sayılı CMK.nın 34/2. ve 232/6. madde ve fıkralarına göre hüküm fıkrasında verilen karara karşı kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığının ve başvurma olanağı var ise süresi, mercii ve şekillerinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekirken, 03.02.2015 tarihli, sanığın yokluğunda verilen kararda "Bursa Ağır Ceza Mahkemesine yapılacak itiraz yolu açık olmak üzere'' denilmek suretiyle kanun yoluna başvuru merciinin yanlış gösterilmesi nedeniyle sanığın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;
Tek bir fiil ile birden fazla mağdura yönelik iftira suçunu işlediği anlaşılan sanığın cezasında, zincirleme suç hükümlerine göre TCK.nın 43. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün 2. bendinde TCK.nın 269/1 maddesi gereğince verilen cezada 4/5 oranında indirim yapılırken hapis cezasının 2 ay 12 gün hapis cezası yerine 2 ay 13 gün olarak gösterilmesi sonuç cezanın isabetli olması karşısında tebliğnamedeki düzeltilerek onama düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın suçu işlemediğine, adli para cezasının ertelenmediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.