MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakaret, tehdit, kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM: Mahkumiyet, beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Sanık ... hakkında hakaret ve yaralama suçlarından tayin edilen adli para cezalarının nevi ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile eklenen, 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri olanaklı olmadığından sanığın temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Sanık ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Mahkemece, kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan katılanın, suçların sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
III- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal,mala zarar verme ve yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde ise;
a- Konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yönünden;
TCK'nun 116/1. maddesinde, seçimlik olarak düzenlenen hareketlerden birisi de “çıkmama” eylemidir. Çıkmama eyleminin gerçekleşmesi için, konuta veya eklentisine rıza ile girilmiş olması gerekmektedir. Çıkmama fiilinin meydana gelmesi için, hak sahibinin söz, hareket veya tavırlarıyla faili çıkmaya davet etmesi gerekir.
İnceleme konusu somut olayda; sanığın, gündüz vakti katılana ait bahçeye giderek katılanla alacak verecek meselesi nedeniyle konuşmaya, konuşmanın akabinde de tarafların tartışmaya başladıkları ve katılan ...’un mahkeme kabulünde de yansıtıldığı üzere sanığı bahçesinden çıkmaya davet ettiği fakat sanık ...’nın çıkmayarak tartışmayı sürdürdüğü olay kapsamında, olayın meydana geldiği katılan ...’a ait bahçenin katılana ait binanın eklentisi olup olmadığı hususunun tesbiti bakımından mahallinde keşif yapıldıktan sonra atılı suçun unsurlarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin tartışılması gerekirken eksik araştırma yapılarak yazılı şekilde sanığın kastının olmadığından bahisle beraatine karar verilmesi,
b- Mala zarar verme suçu yönünden; 31.08.2013 tarihli görgü tesbit tutanağında katılana ait arazi aracının sepet ve amartisör kısmını birleştiren daha önceden kaynaklı kısmın bir tarafının kırık olduğunun belirtilmesi karşısında atılı suçtan sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
c- Yaralama suçu yönünden;oluşa,katılan ...’un aşamalardaki beyanlarına ve bu beyanlarıyla uyumluluk gösteren katılanın çeşitli yerlerinden yaralandığını gösteren adli muayene raporuna göre; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine orantılı bir biçimde savunmada bulunduğundan bahisle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
d- Yine mala zarar verme ve yaralama suçları ile suçun sübutu halinde konut dokunulmazlığının ihlali suçunda; Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2018 gün ve 2018/112...635 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; sanığın yerel mahkemenin hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına sokulan katılana karşı TCK.nun 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu ile birlikte işlenen kasten yaralama ile konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının, CMK.nun 253/3. maddesi gereğince uzlaştırma kapsamında olmadığı ve bu nedenle yapılan uzlaştırma teklifinin hukuki değerden yoksun bulunduğu da gözetilerek söz konusu suçlardan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yasaya aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanmasıgerekenCMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.