Basit yaralama, hakaret, mala zarar verme ve tehdit suçlarından katılan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2 (2 kez), 86/3-e, 125/1, 125/4, 151/1, 106/1-1. cümle, 62/1 (5 kez) ve 52/2. (5 kez) maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası (2 kez), 2.000,00 Türk Lirası (2 kez) ve 1.740,00 Türk Lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, tehdit ve hakaret suçlarından katılan sanık ...'ın ise 5237 sayılı Kanun’un 125/1, 125/4, 106/1-1. cümle, 29 ve 62/1. (2 kez) maddeleri uyarınca 360,00 Türk Lirası ve 105 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 129/1. maddesi gereğince hakaret suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2016 tarihli ve 2016/517 esas, 2016/552 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Her ne kadar soruşturma aşamasında müştekiye ve müşteki şüphelilere uzlaştırma teklifi yapılmış ise de, söz konusu teklifin yapıldığı tarihte şüphelilerin üzerlerine atılı hakaret ve basit yaralama suçunu tehdit suçu ve mala zarar verme suçu ile birlikte işlemeleri nedeniyle uzlaştırma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla, bu uzlaştırma teklifinin hukuken geçerli olmadığı değerlendirilerek yapılan incelemede;
02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (b-3) bendi uyarınca tehdit (madde 106/1) suçunun uzlaşma kapsamına alındığı cihetle, somut olayda katılan sanıkların üzerine atılı 5237 sayılı Kanun’un 106/1. maddesinde düzenlenen suçun tehdit suçu olduğu ve uzlaşma kapsamında kaldığı, yine katılan sanıkların tehdit suçu ile birlikte işledikleri hakaret ve basit yaralama suçlarının da uzlaştırma kapsamında olduğu, ayrıca katılan sanık ...'in suç tarihi itibariyle uzlaşma kapsamında bulunan hakaret ve basit yaralama suçlarını, uzlaşma kapsamına girmeyen mala zarar verme suçuyla birlikte işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253/3. maddesinde yer alan “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” hükmü uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulanamadığı, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinde değişiklik yapıldığı ve uzlaştırmanın 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde yer alan mala zarar verme suçu yönünden de uygulanabilir hale gelmesi nedeniyle sanığın üzerine atılı hakaret ve basit yaralama suçları açısından da söz konusu kanun değişikliğine göre hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeksizin uzlaştırma işlemleri yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 29.11.2017 gün ve 2017/12060 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.12.2017 gün ve KYB/2017-68001 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 5271 sayılı CMK.nun 309 ve 310. maddelerine göre kanun yararına bozma yasa yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi mümkün olup, kanun yararına bozma istemini içerir ihbarnameye konu hükümlüler ... ve ... hakkında tehdit suçundan kurulan hükümlerin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi'nin 14.02.2017 gün ve 2017/353 esas 2017/312 karar sayılı ilamıyla esastan red kararı verilmek suretiyle istinaf; hükümlü ... hakkında katılan Hamide Darı'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükmün ise Yargıtay 3. Ceza Dairesi'nin 21.06.2017 gün ve 2017/4752 esas 2017/9354 karar sayılı ilamıyla bozulmak suretiyle temyiz incelemesinden geçtiği bu nedenle kanun yararına bozmaya konu edilemeyeceği; 6763 sayılı Kanun'un 34 ve 35'inci maddeleriyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253 ve 254'üncü maddelerinde yapılan değişiklik çerçevesinde, TCK.nun 86/2. ve 125/1. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama ve hakaret suçları yeni düzenleme ile uzlaşma kapsamına alınan suçlar olmayıp değişiklik öncesinde de uzlaşma kapsamında olduğundan ve 6763 sayılı Kanun ile yapılan düzenlemenin yürürlüğe girdiği tarihten önce usulüne uygun olarak yapılan uzlaşma tekliflerinin geçerli olduğu ve bu nedenle uzlaşma teklifi yapılmış ve kabul edilmemiş olan dosyalarda yeniden uzlaşma teklifi yapılmasına gerek bulunmadığı anlaşılmakla; bu suçlar yönünden kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2- Hükümlü ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama, hakaret ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik kanun yararına bozma istemine gelince;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, hükümlünün eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nun 151/1, 125/1 ve 86/2. maddelerinde düzenlenen suçların uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre hükümlünün hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararları verilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Antalya 11. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.12.2016 tarih, 2016/517 esas ve 2016/552 karar sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 12.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.