Hükümlünün veya tutuklunun kaçması suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 292/1 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının anılan Kanun’un 51. maddesi gereğince ertelenmesine, aynı Kanun'un 53/1. fıkrasındaki haklardan yoksun bırakılmasına dair Gaziantep 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2017 tarihli ve 2016/728 esas, 2017/448 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre;
1-5237 sayılı Kanun’un 51/1-a maddesinde yer alan "İşlediği suçtan dolayı iki yıl veya daha az süreyle hapis cezasına mahkûm edilen kişinin cezası ertelenebilir. Bu sürenin üst sınırı, fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olan kişiler bakımından üç yıldır. Ancak, erteleme kararının verilebilmesi için kişinin; a) Daha önce kasıtlı bir suçtan dolayı üç aydan fazla hapis cezasına mahkûm edilmemiş olması, ... gerekir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti olmasına rağmen, sanık hakkında verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinde,
2- Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınabilecek birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması gerektiği, sanığın adli sicil kaydında bulunan Gaziantep 14. Ceza Asliye Mahkemesinin 2016/45 esas ve 2016/188 sayılı, 13.06.2016 tarihinde kesinleşen 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin ilamın tekerrüre esas alınabilecek en ağır cezayı içerdiğinin anlaşılması karşısında, tekerrür hükümleri uygulanırken Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2015/133 esas ve 2015/490 sayılı, 18.01.2016 tarihinde kesinleşen hapisten çevrili 7.300 Türk lirası adli para cezasına ilişkin ilamın esas alınmasında,
Kabule göre de;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 53/4. maddesinde yer alan “Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, cezası ertelenen sanık hakkında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 03.01.2018 gün ve 2017/11685 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.01.2018 gün ve KYB/2018-1804 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Hükümlünün kasten işlemiş olduğu suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkumiyeti olmasına rağmen, hükümlü hakkında verilen 6 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilerek TCK.nun 51/1-a maddesine aykırı davranılması,
2- 5275 sayılı Yasanın 108/2. maddesine aykırı olarak adli sicil kaydında tekerrür hükmünün uygulanmasını gerektiren mahkumiyetlerden, en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, daha hafif cezayı içeren Gaziantep 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/133-490 sayılı 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesi maddesi uyarınca hükmolunan 7300 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması,
3- Hükümlü hakkında hükmolunan 6 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verildiği halde, 5237 sayılı TCK.nun 53/4. madde ve fıkrasındaki "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş ... kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." hükmü gözetilmeyerek , hükümlünün sözü edilen Yasanın 53/1. maddesinde belirtilen bir kısım haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesi içeriği bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, Gaziantep 15.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2017 gün ve 2016/728 esas 2017/448 karar sayılı hükmünün CMK.nun 309. maddesi gereğince (1) ve (2) nolu bozma nedenleri yönünden aleyhe etki etmemek üzere BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesine göre sanık hakkında tayin edilen hak yoksunluğuna ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, karardaki diğer hususların aynen korunmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.