MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
TCK.nın 268. maddedeki suçun oluşması için öncelikle, fail tarafından işlenen bir suçun bulunması gerekmektedir. Başka deyişle iftira suçunun aksine, bu madde bakımından gerçek bir suçun işlenmesi ve bu suçun faili ile 268. maddedeki eylemin failinin aynı kişi olması zorunludur.
İşlenmiş olması gereken suçun kasıtla veya taksirli suç olması arasında bir fark bulunmamaktadır. Fakat, maddede yalnızca suçtan söz edilmekle, kabahatler veya disiplin eylemleri madde kapsamında değerlendirilmektedir.
Maddedeki ifade biçiminin hatalı olduğu söylenebilir ise de, mevcut düzenleme karşısında, failin gerçekte o suçu işlememiş bulunduğunun anlaşılması halinde, başkasının kimlik bilgilerini kullanma eyleminin 268. maddedeki suçu oluşturmadığını kabul etmek, kanunilik ilkesi bakımından zorunlu görülmektedir. Bu tür eylemlerde 206. maddenin uygulanması gereklidir.
Bu açıklamalar ışığında tüm dosya kapsamına göre; müşteki ile sanığın kardeş oldukları, sanığın Sultangazi, Fatih ve Büyükçekmece İlçeleri ile İstanbul Trafik Tescil Denetleme Şube Müdürlüğü bölgesinde trafik suçları (ehliyetsiz ve alkollü araç kullanmak vb.) işlediği, suç tutanağı düzenlendiği sırada kardeşi mağdur ...'in kimlik bilgilerini vermek suretiyle müşteki adına sahte trafik suç tutanakları düzenlettirdiği iddia olunmuş ise de dosya kapsamında sanığın mağdura ait kimlik bilgilerinin kullanması ile tanzim edilen evrak asılların bulunmadığı müştekinin ibraz ettiği bir takım fotokopi evrakların bulunduğu ancak denetim için yeterli olmadığı ve sanığın mağdura ait kimlik bilgilerini yakalaması olması nedeniyle kullandığına yönelik savunması karşısında iddia olunan eylemlere yönelik belge asıllarının getirtilerek ilgili olaylarda mağdur adına tanzim edilen evraklarda bir suçtan bahsedilip bahsedilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.