Mala zarar verme suçundan sanıklar ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 52/2. (2'şer kez) maddeleri uyarınca 2 defa 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası (2 kere) ile cezalandırılmasına dair Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 tarihli ve 2013/28 esas, 2014/71 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
Dosya kapsamına göre, sanıkların aynı dosya kapsamındaki hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından aldıkları mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz talepleri üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.11.2017 tarihli ve 2016/7274 esas, 2017/13709 sayılı ilamında yer alan ''... Sanıklar hakkında katılan ... ve müşteki 'a yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde; Müşteki 'a yönelik kurulan hükümde; mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanıkların beraati yerine yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmiş ise de; bu yönde kanun yararına bozma yoluna gidilebileceği mümkün görülmekle yapılan incelemede; 14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezaslarına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ...,'ün temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE..." şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında, sanıkların işlediği iddia olunan ancak yasal imkansızlık nedeniyle temyiz incelemesine konu olamayan mala zarar verme suçunun konusunun hırsızlık suçunun konusu ile aynı olduğunun anlaşılması karşısında, mala zarar verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 28.05.2018 gün ve 2018/2300 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.06.2018 gün ve KYB/2018-47918 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Hükümlüler hakkında katılan ...'e yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik istemin incelenmesinde;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; hükümlülerin eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna ilişkin mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca düzenlenen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE,
2- Mağdur Samet Kulaksız'a yönelik mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere gelince;
Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan aracın çalınması sırasında ve sonrasında araca verilen zarardan dolayı, ayrıca mala zarar verme suçundan ceza verilemeyeceği gözetilmeden TCK.nun 151/1. maddesi uyarınca hükümlülerin mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Aksaray 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.01.2014 tarih ve 2013/28 esas 2014/71 karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanunun CMK.nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanıklara yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmaması nedeniyle sanıkların mala zarar verme suçundan CMK.nun 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, hükmedilen cezaların infaz edilmemesine, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy