MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Tehdit, kasten yaralama, mala zarar verme, hakaret
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Mala zarar verme, hakaret ve yaralama suçlarına yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında mala zarar verme, hakaret ve yaralama suçlarından tayin edilen adli para cezasının nevine ve miktarına göre hükümler, 6217 sayılı Yasanın 26. maddesiyle 5320 sayılı Yasaya eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2- Tehdit suçuna yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;
02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 106/1, maddesinde düzenlenen suçun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.