MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan verilen karara yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, suça sürüklenen çocuğun itirazı üzerine itiraz merci tarafından bir karar verildiği anlaşıldığından, bu suç yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2)Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Hükmolunan cezanın süresi itibariyle kabulünde yasal olanak bulunmayan sanık müdafinin duruşma talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle dosya üzerinden yapılan incelemede;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 24.11.2015 gün ve 2014/14-799 Esas, 2015/419 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suçun işlendiği süreyle sınırlı bir zaman dilimi içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurunu oluşturacak ve kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine ulaşmayacak şekilde mağdurun sanık tarafından yaralanmasının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına mani olmayacağı ve yine; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.11.2019 gün ve 2019/14-481 Esas, 2019/652 Karar sayılı Kararında, soruşturma evresinin Cumhuriyet Savcısının emir ve talimatları ile hareket eden kolluğa ihbar ve şikayet ile başlayacağının belirtilmesi ve somut olayda da fikir ve eylem birliği içerisinde hareket eden suça sürüklenen çocuk ile haklarında ayrıca mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanıkların henüz soruşturma başlamadan önce mağduru serbest bıraktıkları, daha sonra mağdurun kolluk kuvvetine gelip şikayetçi olduğunun tüm dosya içeriğinden anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesinin uygulanma alanı bulunup bulunmadığının hükümde değerlendirilmemesi,
Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk ile müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.