Mala zarar verme suçundan sanıklar ... ile ...'nun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 29, 62 ve 50/3. maddeleri gereğince 1500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından sanık ... ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 86/2 (üç kez), 29 (dört kez), 62 (dört kez) ve 50/3. (dört kez) maddeleri gereğince, üç kez 1500,00 Türk lirası, bir kez 500,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2017 tarihli ve 2016/211 esas, 2017/4 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre,
1- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçları sabit görülerek hüküm kurulmuş ise de, karar tarihinden önce 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen “...etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar...” kısmının madde metninden çıkarılarak, sanıklara yüklenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre dosyanın öncelikle uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,
2- Sanık ... hakkında basit yaralama suçu sabit görülerek hüküm kurulmuş ise de, karar tarihinden önce 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alınması sebebiyle basit yaralama suçu hakkındaki uzlaştırma engelinin ortadan kalkmış bulunması karşısında, 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesine göre öncelikle uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde,
3- Kabule göre de; sanıklar ..., ..., ... haklarında mala zarar verme ve basit yaralama suçlarından yapılan uygulamada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/2. maddesinde “Suç tanımında hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hâllerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adlî para cezasına çevrilmez ” hükmünün yer alması ve anılan Kanun’un 86/2 ve 151/1. maddelerinde hapis cezası ile adlî para cezasının seçenek olarak öngörülmüş bulunması karşısında sanıklar hakkında tayin olunan hapis cezaslarının adlî para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 08.01.2019 gün ve 2018/13658 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.01.2019 gün ve KYB/2019-4407 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Hükümden önce yapılan hukuka aykırılıkların uyarlama konusu olamayacağının, kanun yararına bozma yolunun mümkün olduğunun anlaşılması nedeniyle kanun yararına bozma incelemesi talep gibi Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.02.2017 tarihli 2016/211 esas ve 2017/4 karar sayılı kararına özgülenmiştir.
1) Hükümlüler ..., ... hakkında mala zarar verme suçu ve hükümlü ... hakkında mala zarar verme ve yaralama suçları sabit görülerek mahkumiyet hükümleri kurulmuş ise de, hükümlerden önce, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve hükümlüler ..., ... ve ...'e isnat edilen TCK.nın 151/1. maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı; bu suçun uzlaşma kapsamına alınması nedeniyle hükümlü ... tarafından birlikte işlenen yaralama suçu açısından da uzlaşma engelinin ortadan kalktığı anlaşılmakla; CMK.nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma işlemleri yaptırılarak sonucuna göre hükümlülerin hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
2) Kabul ve uygulamaya göre de; TCK.nın 151/1 ve 86/2. maddelerinin seçimlik ceza öngörmesi ve aynı Yasanın 50 maddesinin 2. fıkrasında suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği hükmünün düzenlenmesi karşısında; hükümlüler hakkında yasada seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hapis cezalarına hükmedilmiş olması nedeni ile kısa süreli hapis cezalarının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Erzurum 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.01.2017 gün, 2016/211 esas, 2017/4 sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, 2 nolu bozma nedeninin
aleyhe tesir etmemesine, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.