MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İftira
HÜKÜM : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; dosya kapsamına göre, sanığın 22.06.2014 tarihli kolluk beyanında, mağdur ... ile olaydan bir ay önce tanışarak arkadaş olduklarını ve rıza dahilinde cinsel ilişkiye girdiklerini, mağdur ...'un bu cinsel ilişkiyi gizlice kaydederek daha sonra kendisine izlettiğini, görüntüyü izleyince sinirlenerek mağdurdan silmesini istediğini, bu olay üzerine onunla olan arkadaşlığını bitirdiğini, iki gün sonra cep telefonundan arayarak kendisiyle arkadaşlığını devam ettirmez ya da 20.000 TL para vermez ise söz konusu görüntüleri internet üzerinden yayacağını söyleyerek şantajda bulunduğunu iddia ettiği, 23.06.2014 tarihli ikinci ifadesinde ise, mağdura karşı sinirli olduğu için ifade verdiğini, birbirlerini sevdiklerini, kimsenin baskısı ve etkisi altında kalmadan şikayetinden vazgeçtiğini belirttiği, mağdur hakkında şantaj suçundan yapılan soruşturma neticesinde delil yetersizliğinden hakkında takipsizlik kararı verildiği anlaşılan olayda; sanığın şikayetten vazgeçmeye yönelik eyleminin, suç işlemediğini bildiği kimselere suç atmak biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesi ile garanti altına alınan "anayasal dilekçe-şikayet hakkını" kullanma niteliğinde bulunduğu anlaşılmakla, yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uyulması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.