Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 151/1 ve 35. (1 kez) maddeleri gereğince 3 kez 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/05/2008 tarihli ve 2008/269 esas, 2008/343 sayılı kararının, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 01/07/2009 tarihli ve 2008/25977 esas, 2009/10926 karar sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, hükümlünün 02/12/2016 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde yapılan değişiklik neticesinde infaza konu ilâmdaki suçların uzlaştırma kapsamına alındığından bahisle hukukî durumunun yeniden değerlendirilmesi talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve aynen infaza ilişkin aynı Mahkemenin 23/08/2017 tarihli ve 2008/269 esas, 2008/343 sayılı ek kararına yönelik itirazın kabulü ile mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçları yönünden infazın durdurulmasına dair mercii Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/10/2017 tarihli ve 2017/1361 değişik iş sayılı kararını takiben, infaza konu ilâmdaki konut dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma sağlanması sebebiyle kamu davasının düşürülmesine dair Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2017 tarihli ve 2008/269 esas, 2008/343 sayılı ek kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;
5271 sayılı Kanun'un 253/3. maddesinin 2. cümlesindeki “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde hüküm mevcut ise de bu hükmün, suç tarihi olan 28/04/2007 tarihinden sonra 26/06/2009 tarihinde yürürlüğe girdiğinden bahisle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince mala zarar verme suçu yönünden infazın durdurulmasına karar verilmiş ise de; 28/04/2007 suç tarihi itibarıyla, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez. Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz" şeklinde düzenlemenin bulunduğu ve 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun aynı Kanun’un 168. maddesine göre “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” kapsamında olduğundan uzlaşma hükümlerine tâbi olamayacağı, 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 3. fıkrasındaki “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile yürürlükten kaldırıldığı ancak, “Uzlaşma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte işlenmesi hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklindeki hükmün yürürlükte olması nedeniyle, suç tarihinde uzlaştırma kapsamına girmeyen nitelikli hırsızlık suçuyla birlikte işlenmiş mala zarar verme suçu için uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, sanık hakkında mala zarar verme suçu dolayısıyla uzlaştırma sağlandığından bahisle düşme kararı verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 16/05/2019 gün ve 2019/5330 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/05/2019 gün ve KYB/2019-54886 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize tevdii kılınmakla incelendi.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarının uzlaşmaya tabi olmayan nitelikli hırsızlık suçuyla birlikte işlendiği, bu itibarla CMK.nın 253/3-son cümlesi gereğince uzlaşmaya tabi olmayacağı halde uzlaşma nedenli uyarlama yargılaması yapılarak ek kararla davanın düşürülmesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen ihbarname içeriği bu nedenle yerinde görüldüğünden, Bursa 9. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10.11.2017 gün ve 2008/269-343 esas-ek karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK.nın 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA; kararın, davanın esasını çözen mahkumiyet dışındaki hükümlere yönelik olması nedeniyle aleyhte sonuç doğurmamasına ve yeniden yargılama yapılmamasına, dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.