MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: İftira
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sanığın aynı suç işleme kararının icrası kapsamında sırasıyla BİMER'e sunmuş olduğu 23.12.2014, 31.01.2015, 07.02.2015, 15.02.2015 tarihli dilekçeleriyle ve...Üniversitesi'ne sunmuş olduğu 11.03.2015 havale tarihli dilekçesiyle; şikayetçi hakkında rüşvet suçuna konu fiilleri işlediği iddiasında bulunarak soruşturma başlatılmasını sağlamaya çalıştığı anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın TCK.nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerine göre artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın, kolluk huzurundaki 02.06.2015 tarihli ifadesinde; mağdur hakkında kovuşturma başlamadan önce etkin pişmanlık göstererek iftiradan döndüğünün anlaşılması karşısında; hakkında tayin olunan cezadan, TCK.nın 269/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,
3- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmaması,
4- Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin ''11.03.2015'' yerine ''2015'' olarak yazılması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince sonuç ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 04.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.