MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hüküm kurulurken, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; Van de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro .... 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. maddesinde, 5271 sayılı CMK'nın 34, 230 ve 289. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarihli ve 2014/145 Esas sayılı kararı uyarınca, mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak sağlayacak şekilde açık olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirebilmesi için, sonuca etkili tüm argümanların, kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken bu ilkelere uyulmadan gerekçeden yoksun olarak yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
Sanık ..., mağdurun hürriyetini tahdit ederek şehirden uzak bir ovaya götürüp kişiyi hürriyetinden yoksun kılma amacı dışında kasten yaraladığı ve güvenli olmayan yerde mağduru bırakıp olay yerinden uzaklaşması sebebiyle koşulları oluşmayan TCK'nın 110. maddesinin uygulanmaması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde etkin pişmanlık hükümleri uygulanarak eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 05.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.