MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, iftira, uyuşturucu madde kullanmak
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yoklukta verilen hükme yönelik temyiz talebi ile birlikte talep ettiği eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK.nın 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu anlaşılmakla; sanığın gerekçeli kararın tebliğ edildiği 09.01.2014 tarihinde ... Devlet Hastanesinde yatarak tedavi gördüğü ve tedavisinin sona erdiği 20.01.2014 tarihinde hükmü temyiz ettiği bu nedenle temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
I)Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak suçundan verilen karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/785-2012/101 sayılı kararında da açıklandığı üzere; "kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma" suçundan dolayı, TCK.nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olduğu anlaşıldığından, itiraz mercince karar verilmek üzere dosyanın bu karar yönüyle incelenmeden mahalline İADESİNE,
II)Sanık hakkında iftira ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği; ancak, sanığın alınan savunmasında, tek başına yaşadığı evin yan komşusu olan sanık ...'ın sattığını iddia ettiği uyuşturucuyu saklaması için kendisini zorladığını ve bundan rahatsız olduğu için polise ihbarda bulunduğunu beyan ettiği ve dosya kapsamında dinlenen tanık beyanlarından sanığın şikayetini geri alması için tehdit edildiği, sanık ...'ın ise uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden dolayı beraat ettiği anlaşılması karşısında; sanığın iddialarının bir kısım vakıalara dayandığı ve eyleminin suç işlemediğini bildiği kimselere suç isnadı biçiminde olmayıp Anayasanın 74. maddesinde düzenlenen anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu bu nedenle yasal unsurları itibariyle oluşmayan suçlardan dolayı beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.07.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.