MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ: Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Onbeş yaşından küçük mağdurenin evden kaçarak, kalacak yeri olmadığı için arkadaşlarının patronu olan sanığın evinde bir gece kalması şeklinde gerçekleşen olayda; dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin, kendi özgür iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanık tarafından gerçekleştirilen eylemle ilgili gösterdiği rıza, hukuken geçerli sayılmadığından, sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nın 109/1,3-f maddesinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek sanığın TCK.nın 234/3. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.