MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hükmün 3. fıkrasında yer alan hapis cezası yanında hükmedilen 5 gün karşılığı adli para cezasının TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca paraya çevrilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. fıkrasından sonra ''TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığa verilen 5 gün karşılığı adli para cezasının 1 gün karşılığı 20,00 TL’den hesap edilmek suretiyle sanığın 100,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Sanık ile katılan ...'ın sosyal medya üzerinden tanışıp sohbet etmeye başladıkları, daha sonra aralarında gönül ilişkisinin başladığı, katılan ...'ın bir süre sonra ayrılmak istediğini söyleyip sanıkla görüşmek istemediği, ancak sanığın ısrar ederek görüşmek istediğini katılan ...’a söylemesi üzerine katılan ...’ın yanına kardeşi katılan ...'ı da alarak 23.08.2013 günü ... ilçe merkezinde sanıkla buluştukları, sanığın katılan ...’ın elinde bulunan cep telefonunu alarak arabaya binmedikleri takdirde cep telefonunu vermeyeceğini söyleyip
katılan ...’ın da kolundan çekerek katılanlar ... ve ...'ı ayrı ayrı arabaya bindirdiği ve ormanlık alana götürdüğü, sonrasında katılan ...'ı araçtan indirip arkasını dönmesini söylediği, bu sırada araç içinde bulunan katılan ...’ı öptüğü, bunun üzerine katılan ...’ın sanığa tepki gösterip araçtan inerek kardeşi katılan ...'ı alıp uzaklaşacakları sırada sanığın katılanları ... ilçe merkezine bırakacağını söylemesi üzerine katılanların tekrar araca bindikleri ve sanığın katılanları ... ilçe merkezine götürüp araçtan indirdiği olayda, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu her bir katılana yönelik ve cebir ve tehdit kullanarak gerçekleştirmesi karşısında, eylemine uyan TCK’nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri uyarınca mağdur sayısınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde aynı Kanun’un 109/1. ve 43/2. maddelerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,
Sanığın, katılanlar ... ve ...'ı bir süre alıkoyduktan sonra, soruşturma başlamadan önce, mağdurların şahsına zararı dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bıraktığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 28.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.