Nitelikli mala zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan sanık ... hakkında 25.11.2015 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanması sonucu verilen kararın Dairemizce bozulması üzerine 5237 sayılı TCK.nın 265/1 ve 152/1-a maddeleri ve fıkraları uyarınca mahkumiyetine dair; YALOVA 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2018 gün ve 2018/429 esas, 2018/687 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:
Gereği görüşülüp düşünüldü:
6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle, 5237 sayılı TCK.nın 152. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 152. maddesinin birinci fıkrasında yer alan “altı” ibaresinin “dört” şeklinde değiştirildiği gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen kamu malına zarar verme ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarının yasa maddelerinde öngörülen cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağan zamanaşımı süresine eklendiğinde, son kesen usulü işlem olan 05.06.2009 tarihli mahkumiyet kararından, hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 67/3 ve CMK.nın 223. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.